Tak podpisujemy umowy kredytu

By pojąć, jak Cię zmanipulowano, jak przygotowano i przyzwyczajono do zachowań debilnych, to weź pod uwagę, że jak strony negocjują dowolną umowę, nawet jednostronicową, nawet taką, gdzie chodzi, ja wiem, o tysiąc złotych, dwa tysiące, albo na przykład jest to umowa najmu, albo dwa tysiące miesięcznie, albo jest to umowa sprzedaży samochodu, ale znowu nie takiego drogiego, za kilka tysięcy, maksimum kilkanaście, tak? To siedzimy, strony siedzą i przechodzą przez tą umowę punkt po punkcie. Analizują, wyjaśniają sobie, sprawdzają, czy wszystko jest dokładnie zapisane tak, jak chcą i co z tego wynika. Dlatego umowy, zazwyczaj te, z których korzystamy sami, które nie są nam podkładane, są to umowy bardzo proste. 
Są to umowy takie, które jesteśmy w stanie zrozumieć i wszystko sobie paluszkiem wyjaśniamy. Ale zobacz, jak inaczej postępujesz, jak inaczej się dzieje, już gorzej, że uważasz to za normalne. Gdy podpisujesz umowę kredytu na kilkaset tysięcy, albo umowę, jak podpisywałeś, umowę frankową, umowę euro.
Bank Ci podłożył umowę, bank Ci nie wyjaśniał, co idzie za każdym punktem. Jakie są powody, że ten zapis umowy, ten konkretny, tu się znalazł? Co za tym idzie? Jakie są ryzyka? Dlaczego to tak ma brzmieć, a nie inaczej? Dlaczego tak masz podpisać? Bank nigdy tak nie robi i nie robi. Bank Ci daje umowę wielostronicową, drobnym druczkiem i mówi, to jest umowa kredytu, możesz się zapoznać i podpisać. I Ty się zapoznajesz, połowy nie przeczytasz, albo trzech czwartych nie połowy nie przeczytasz. To, co przeczytasz, nie zrozumiesz i podpisujesz zobowiązanie na kilkaset tysięcy, na wiele lat. Nie masz tak naprawdę pojęcia, co podpisywałeś i jakie tego będą konsekwencje. Godzisz się na to, bo? Bo to bank. Bo? Bo potrzebujesz kasy. Tak podkładano kiedyś cyrograf, bo opowieści o cyrografie są prawdziwe.
Tak samo prawdziwe, jak o kredytach bankowych.