Krótka uwaga na temat psychologii. Są takie mechanizmy psychologiczne, które z jednej strony ratują nam zdrowie i pozwalają nam funkcjonować bez zadręczania się, bez tego ciągłego stresu. Z drugiej strony są mechanizmy, które powodują, że mamy tendencję niedbania o własne sprawy na bieżąco, lekcje ważenia pewnych sytuacji, przechodzenia nad nimi do porządku dziennego i potrzebujemy często takiego uderzenia młotkiem prosto w łeb, żeby zrozumieć, że już nie ma na co czekać.
Gdy mamy kłopoty finansowe i mamy swoje zobowiązania, na przykład w stosunku do banku. Te nasze zobowiązania, one wydają się nierozwiązywalne, te kłopoty wydają się nierozwiązywalne, ponieważ przeszliśmy do porządku dziennego na tym, że podpisaliśmy oszukańczą lichwiacką umowę. Lichwa kiedyś, jeszcze kilkaset lat temu, przez całe tysiąclecia była uważana za zbrodnię. Teraz, wydaje nam się, mówiono nam, że fakta sunt servanta, że umów, jakie by one nie były, należy dotrzymywać, że jeżeli coś podpisałeś, to jesteś dorosły i wierzysz za trudne działania. To tak nie jest, dlatego że jesteśmy osobami w ciągłej indoktrynacji, manipulacji, jesteśmy podprowadzani do pewnych działań i jesteśmy uczeni przez, zaczynając od szkoły Janczaru, którą nam się serwuje, jesteśmy uczeni, żeby służyć systemowi, służyć korporacjom, służyć bankom. Zatracamy takie poczucie, że ten bank to jest tak naprawdę oszust, który w normalnym świecie, w świecie wartości, w świecie sprawiedliwości, w świecie mądrego prawa, nie miałby prawa funkcjonować. I teraz, kiedy my mamy kłopoty, my zaczynamy kombinować, ale kombinować w taki sposób, żeby o tym nie myśleć, że te kłopoty są. Czyli na przykład, zamiast płacić całe raty, i wydaje nam się, że ten sposób coś nam da, kiedy albo siedzimy cicho, nie pójdziemy się poradzić, nie poszukamy wsparcia u kogoś, kto zna system bankowy, tylko będziemy działać tak, jakbyśmy mieli problem finansowy na przykład związany z sąsiadką albo z pieniędzmi pożyczonymi od kolegi. To są zupełnie inne mechanizmy, mechanizmy bankowe, mechanizmy korporacyjne, mechanizmy finansowe, które nam rzucono są nieludzkie. I ten obuch w łeb to jest komornik. I dopiero wtedy się budzimy, i dopiero wtedy idziemy do prawnika, i dopiero wtedy wychodzi na jaw, ile głupstw zrobiliśmy, jak kretyńsko się zachowywaliśmy, jak zaniedbaliśmy te swoje sprawy, i co wychodzi wtedy, co można odkręcić, a co już nie. Ja zalecam, żeby iść po radę do osoby, która się zna, tutaj oczywiście zapraszam do siebie, już na początku kłopotu, już wtedy, kiedy stajemy się bezradni wobec rzeczywistości, bo podpisaliśmy kiedyś cyrograf, bo podpisaliśmy wieloletni pakt z diabłem, a tym jest kontrakt z bankiem, a tym jest szereg umów, na przykład chwilówkach.
Tym kłopotem, diabelskim kłopotem jest spirala zadłużenia. Kiedy zaczynamy odczuwać, że sobie nie radzimy, że nie dajemy, nie pociągniemy tak dłużej, to nie róbmy tak, że zapominamy o temacie, tylko zacznijmy racjonalnie się zastanawiać, jak sobie pomóc. I okaże się, że często wtedy można jeszcze sobie pomóc, bo to nie jest prawdą, że jak przyjdzie komunik, to nie można sobie pomóc, to można. Bardzo często jest wiele spraw, które można odkręcić, ale nie wszystkie. Czym później się obudzimy, tym spraw, których nie odkręcimy, będzie więcej. Proszę o to pamiętać.
Te mechanizmy psychologiczne, one nas kotwiczą, one nas ustawiają, one z jednej strony pozwalają nam żyć bez ciągłego stresu, ale z drugiej strony zaniedbujemy swoje sprawy na dłużej.